Two Factor Authentication

Twee factor authenticatie is een term gebruikt om een authenticatie mechanisme waar meer dan een ding is nodig om authentate een gebruiker.

De twee componenten van twee factor authenticatie zijn:

• Iets wat je weet
• Iets wat je hebt

Traditionele authenticatie gebruikt gebruikersnaam en wachtwoord combinaties om gebruikers te verifiëren. Dit zorgt voor minimale veiligheid, omdat veel gebruikers wachtwoorden zijn heel makkelijk te raden.

In twee factor authenticatie, het wachtwoord biedt nog steeds de iets wat je weet component.

In de meest voorkomende implementaties van twee factor authenticatie, is het iets wat u hebt component verstrekt door een kleine symbolische kaart. De token kaart is een compact elektronisch apparaat dat een aantal op een klein scherm. Door het invoeren van dit nummer in het systeem wanneer u probeert te authenticeren (login), u bewijzen dat u in het bezit zijn van de kaart.

Het nummer wordt weergegeven door de kaart verandert regelmatig, meestal om de 30 of 60 seconden. Het systeem waarop u de authenticatie aan het aantal dat moet worden op uw scherm kent. Als de cijfers overeenkomen en uw wachtwoord correct is, bent u geauthenticeerd.

Het vergroten van de veiligheid, is de elektronische drager soms beschermd met een pincode. In deze systemen, moet u de juiste PIN-code voor de juiste nummers worden weergegeven.

Twee factor authenticatie kan ook worden uitgevoerd met behulp van een fysieke toets. Dat zou alleen lokale toegang tot waar de sluis was fysiek aanwezig. Door deze beperking, zijn bijna alle twee factor authenticatie systemen maken gebruik van elektronische penningen.

Twee factor authenticatie en Biometrie

Een van de concurrerende technologieën voor de uitvoering van twee-factor authenticatie is biometrie. Biometrie maakt gebruik van iets wat je bent als een factor authenticatie in plaats van iets wat u hebt mechanisme gebruikt in de traditionele twee-face-authenticatie.