DNA Computer

DNA-computers zullen de volgende generatie computers gemaakt van het opbouwen van genen 'blokken. Vanwege hun snelheid, miniaturisatie en data opslag mogelijkheden DNA-computers worden beschouwd als een vervanging voor silicium gebaseerde computers. Huidige DNA-computer onderzoek heeft reeds aangetoond dat DNA-computers in staat zijn om het oplossen van complexe wiskundige vergelijkingen en opslaan van enorme hoeveelheden gegevens.

Beperking van Silicon Chips

Silicium-computer chips zijn al meer dan 40 jaar en de fabrikanten zijn succesvol geweest in het maken van silicium gebaseerde chips kleiner, complexer en sneller dan hun voorgangers. Volgens de wet van Moore, is microprocessor grootte iedere achttien maanden gehalveerd. Er is echter een beperking aan hoe klein, snel en compact silicium chips computer kan worden.

Voordelen van DNA-computers

DNA-computers veelbelovend zijn, omdat ze niet over de beperkingen van silicium gebaseerde chips. Voor een, zal op basis van DNA-chip fabrikanten hebben altijd een ruim aanbod van grondstoffen als DNA bestaat in alle levende dingen, dit betekent over het algemeen lagere overheadkosten. Ten tweede is de DNA-chip fabricage geen toxische bijproducten. Als laatste, maar niet de minste, DNA-computers zullen veel kleiner zijn dan silicium gebaseerde computers als een pond van DNA-chips kunnen houden van alle informatie die is opgeslagen in alle computers in de wereld.

Met het gebruik van DNA-logische poorten, een DNA-computer ter grootte van een traan zal zijn krachtiger dan de krachtigste supercomputer van vandaag. Een DNA-chip kleiner is dan de grootte van een dubbeltje zal de capaciteit voor 10 biljoen parallel berekeningen uit te voeren zijn op een bepaald moment als tien terabytes aan gegevens te houden. Het vermogen om parallel berekeningen uit te voeren, veel meer triljoenen van parallelle berekeningen, is iets silicium gebaseerde computers zijn niet in staat om te doen. Als zodanig is een complex wiskundig probleem dat zou kunnen nemen silicium-gebaseerde computers van duizenden jaren op te lossen kan worden gedaan door DNA-computers in uren. Om deze reden zal het eerste gebruik van DNA-computers het meest waarschijnlijk kraken van codes, routeplanner en complexe simulaties voor de overheid.

Geschiedenis van DNA-computers

De eerste persoon die dacht van en experimenteerde met DNA als een alternatief voor silicium chips was Leonard Adleman, een computer wetenschapper die werkzaam zijn op de University of Southern California. De 1994 experimenteren met behulp van DNA als een manier van het oplossen van complexe wiskundige problemen is een product van de invloed van een boek (Moleculaire Biologie van de Gene geschreven door James Watson).

DNA-computers zullen werken door het gebruik van DNA-gebaseerde logische poorten. Deze logische poorten zijn zeer vergelijkbaar met wat wordt gebruikt in onze computers vandaag met het enige verschil is de samenstelling van de input en output signalen. In de huidige technologie van logische poorten, binaire codes van de silicium transistoren worden omgezet naar instructies die kunnen worden uitgevoerd door de computer. DNA-computers, aan de andere kant, gebruik van DNA-codes in plaats van elektrische signalen als input voor het DNA-logische poorten. DNA-computers zijn echter nog in de kinderschoenen en hoewel het heel snel kan worden bij het verstrekken van mogelijke antwoorden, vernauwing van deze antwoorden nog duurt dagen.